[Nepali] Live and Leave
by Swifin Echoes
Cinematic + Gospel + Afro Soul
Listen to "[Nepali] Live and Leave" by Swifin Echoes on Swifin Radio. Preview included; continued play is paid.
Lyrics
[Intro – पियानो, स्ट्रिङ्स, टाढाको कोरस] हम्म्म्म... हामी आइपुग्छौं एक सासको रूपमा... एक धड्कन... एक चमत्कार जसको वर्णन गर्न सकिँदैन... र एक दिन... हामी जान्छौं... उस्तै रहस्यमय रूपमा। तर सायद... हामी कहिल्यै पूर्ण रूपमा जाँदैनौं। [Verse 1] हामी यो संसारमा खुला आँखाले आउँछौं, बिना थाहा पथ कहाँ पुग्छ। हामी माया गर्न सिक्छौं, हामी सपना देख्न सिक्छौं, जीवनको सुन्दरता बुझ्न सिक्छौं। हामी पलहरू संकलन गर्छौं, हासोको संकलन गर्छौं, कथाहरू संकलन गर्छौं, जुन हाम्रो आफ्नै हो। तर हामी मध्ये कसैले पनि सधैं राख्न सक्दैनौं जसलाई हामीले आफ्नो ठानेका थियौं। [Pre-Chorus] नदी बगिरहन्छ, ऋतुहरू आउँछन् र जान्छन्, तर माया सबै ठाउँमा चिन्ह छोड्छ, हामीले छोडिसकेपछि पनि। [Chorus] 🌍 हामी बाँच्छौं... र त्यसपछि जान्छौं... तर माया पछाडि रहन्छ। पानीमा सूर्यको किरण जस्तै, मनमा सम्झनाहरू जस्तै। हामी बाँच्छौं... र त्यसपछि जान्छौं... तर माया कहिल्यै हराउँदैन। जसलाई हामीले माया र दयाले छोएको थियौं उनीहरूसँग हाम्रो अंश जान्छ। [Verse 2] केही चाँडै जान्छन्, केही लामो बस्छन्, केही यात्रा अत्यधिक छोटो लाग्छ। र हरेक आत्माले असीम दुःखको पीडा महसुस गरेको छ। आमाको आँसु, बाबुको मौनता, खाली कुर्सी, हराएको आवाज। पीडाले हामीलाई सम्झाउँछ कसरी हामी खुशी भएका थियौं। [Pre-Chorus] किनकि हरेक बिदाइको गहिराईले हरेक भेटको गहिराई देखाउँछ। र हरेक अन्त्यले हामीलाई सिकाउँछ कति सुन्दर थियो चिनेको। [Chorus] 🌍 हामी बाँच्छौं... र त्यसपछि जान्छौं... तर माया पछाडि रहन्छ। अन्धकारमा ताराको उज्यालो जस्तै, समयलाई उछिन्ने गीत जस्तै। हामी बाँच्छौं... र त्यसपछि जान्छौं... तर माया कहिल्यै हराउँदैन। जसलाई हामीले माया र दयाले छोएको थियौं उनीहरूसँग हाम्रो अंश जान्छ। [Bridge] सायद जीवन र मृत्यु दुश्मन होइनन्। सायद तिनीहरू एउटै अनन्त कथामा दुई पृष्ठ हुन्। एउटाले हामीलाई कसरी आउन सिकाउँछ। अर्काले हामीलाई कसरी छोड्न सिकाउँछ। र तिनीहरूको बीचमा... हामीलाई अवसर दिइन्छ माया गर्न। निर्माण गर्न। माफ गर्न। बन्न। जगलाई छोड्न हामीले पाएको भन्दा उज्यालो। [Final Chorus] 🌍 हामी बाँच्छौं... र त्यसपछि जान्छौं... तर माया पछाडि रहन्छ। बिना आफ्नो प्रकाश गुमाएर मैनबत्तीले मैनबत्ती बाल्ने जस्तै। हामी बाँच्छौं... र त्यसपछि जान्छौं... तर माया कहिल्यै हराउँदैन। हामीले दिएको हरेक मुस्कान, हामीले पार गरेको हरेक बोझ। हामीले जगाएको हरेक सपना, हामीले मजबूतीले समातेको हरेक हात। बिदाइको किनारभन्दा पर बाँच्छ... र हामीलाई अगाडि लिन्छ। [Outro – कोरस र पियानो फेड] एक दिन... कसैले हाम्रो नाम लिनेछ। कसैले हाम्रो हाँसो सम्झिनेछ। कसैले हाम्रो कथा भन्नेछ। र कतै... हामीले छोएको जीवनमा... हाम्रो एक अंश जीवित हुनेछ। किनकि मायाले कहिल्यै मर्न सिकेन। हम्म्म्म...