[Greek] Live and Leave

Lyrics

[Intro – Πιάνο, Έγχορδα, Μακρινή Χορωδία]

Χμμμμ...

Ερχόμαστε σαν ανάσα...

Ένας χτύπος καρδιάς...

Ένα θαύμα που κανείς δεν εξηγεί...

Και μια μέρα...

Φεύγουμε...

Το ίδιο μυστηριωδώς.

Αλλά ίσως...

Ποτέ δεν φεύγουμε πραγματικά.

[Verse 1]

Ερχόμαστε με ανοιχτά μάτια στον κόσμο,
Χωρίς να ξέρουμε πού θα πάει ο δρόμος.

Μαθαίνουμε να αγαπάμε,
Να ονειρευόμαστε,
Να βλέπουμε την ομορφιά της ζωής.

Μαζεύουμε στιγμές,
Γέλια,
Ιστορίες που λέμε δικές μας.

Κανείς δεν κρατάει για πάντα
Αυτά που νόμιζε πως είχε.

[Pre-Chorus]

Το ποτάμι συνεχίζει να κυλά,
Οι εποχές έρχονται και φεύγουν,

Αλλά η αγάπη αφήνει ίχνη παντού,
Πολύ μετά που αφήνουμε.

[Chorus]

🌍 Ζούμε...

Και μετά φεύγουμε...

Αλλά η αγάπη μένει πίσω.

Σαν φως στον νερό,
Σαν μνήμη στο μυαλό.

Ζούμε...

Και μετά φεύγουμε...

Μα τίποτα αγαπημένο δεν χάνεται.

Κάθε καρδιά που αγγίξαμε με καλοσύνη
Κουβαλάει ένα κομμάτι μας μακριά.

[Verse 2]

Κάποιοι φεύγουν νωρίς,
Άλλοι μένουν πιο πολύ,
Κάποια ταξίδια μοιάζουν πολύ σύντομα.

Και κάθε ψυχή έχει γνωρίσει τη θλίψη
Της αμέτρητης απώλειας.

Τα δάκρυα της μάνας,
Η σιωπή του πατέρα,
Η άδεια καρέκλα,
Η φωνή που λείπει.

Ο πόνος μας θυμίζει πόσο βαθιά
Χαρήκαμε κάποτε.

[Pre-Chorus]

Γιατί το βάθος κάθε αντίο
Αποκαλύπτει το βάθος κάθε γεια.

Και κάθε τέλος μας διδάσκει
Πόσο όμορφο ήταν να γνωρίζουμε.

[Chorus]

🌍 Ζούμε...

Και μετά φεύγουμε...

Αλλά η αγάπη μένει πίσω.

Σαν αστέρι στο σκοτάδι,
Σαν τραγούδια που ξεπερνούν τον χρόνο.

Ζούμε...

Και μετά φεύγουμε...

Μα τίποτα αγαπημένο δεν χάνεται.

Κάθε καρδιά που αγγίξαμε με καλοσύνη
Κουβαλάει ένα κομμάτι μας μακριά.

[Bridge]

Ίσως η ζωή και ο θάνατος δεν είναι εχθροί.

Ίσως είναι δυο σελίδες
Στην ίδια αιώνια ιστορία.

Η μία μας μαθαίνει να ερχόμαστε.

Η άλλη μας μαθαίνει να αφήνουμε.

Και ανάμεσά τους...

Μας δίνεται η ευκαιρία

Να αγαπάμε.

Να χτίζουμε.

Να συγχωρούμε.

Να γινόμαστε.

Να αφήνουμε τον κόσμο
Λίγο πιο φωτεινό απ' ό,τι τον βρήκαμε.

[Final Chorus]

🌍 Ζούμε...

Και μετά φεύγουμε...

Αλλά η αγάπη μένει πίσω.

Σαν κερί που ανάβει κεριά,
Χωρίς να χάνει το δικό του φως.

Ζούμε...

Και μετά φεύγουμε...

Μα τίποτα αγαπημένο δεν χάνεται.

Κάθε χαμόγελο που δώσαμε,
Κάθε βάρος που περάσαμε.

Κάθε όνειρο που ξυπνήσαμε,
Κάθε χέρι που κρατήσαμε γερά.

Ζει πέρα από το όριο του αποχωρισμού...

Και μας κουβαλάει μαζί.

[Outro – Χορωδία & Πιάνο Fade]

Μια μέρα...

Κάποιος θα πει το όνομά μας.

Κάποιος θα θυμηθεί το γέλιο μας.

Κάποιος θα αφηγηθεί την ιστορία μας.

Και κάπου...

Σε μια ζωή που αγγίξαμε...

Ένα μέρος από εμάς θα ζει ακόμη.

Γιατί η αγάπη δεν έμαθε ποτέ πώς να πεθαίνει.

Χμμμμ...