[Greek] Live and Leave

Lyrics

[Εισαγωγή – Πιάνο, Έγχορδα, Μακρινή Χορωδία]

Χμμμμ...

Ερχόμαστε σαν ανάσα...

Σαν χτύπος καρδιάς...

Ένα θαύμα που κανείς δεν εξηγεί...

Και μια μέρα...

Φεύγουμε...

Το ίδιο μυστηριωδώς.

Αλλά ίσως...

Ποτέ δεν φεύγουμε πραγματικά.

[Στίχος 1]

Με μάτια ανοιχτά ερχόμαστε στη ζωή,
Χωρίς να ξέρουμε πού θα πάει ο δρόμος.

Μαθαίνουμε ν' αγαπάμε,
Μαθαίνουμε να ονειρευόμαστε,
Μαθαίνουμε την ομορφιά που η ζωή μπορεί να δείξει.

Συλλέγουμε στιγμές,
Συλλέγουμε γέλια,
Συλλέγουμε ιστορίες που λέμε δικές μας.

Μα κανείς δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα
Τα πράγματα που νόμιζε δικά του.

[Προ-Χορωδία]

Το ποτάμι συνεχίζει να ρέει,
Οι εποχές έρχονται και φεύγουν,

Μα η αγάπη αφήνει ίχνη παντού,
Πολύ μετά που αφήνουμε.

[Χορωδία]

🌍 Ζούμε...

Και μετά φεύγουμε...

Μα η αγάπη μένει πίσω.

Σαν φως στον νερό,
Σαν μνήμες στο μυαλό.

Ζούμε...

Και μετά φεύγουμε...

Μα τίποτα αγαπημένο δεν χάνεται.

Κάθε καρδιά που αγγίξαμε με καλοσύνη
Κουβαλάει ένα κομμάτι μας μακριά.

[Στίχος 2]

Κάποιοι φεύγουν νωρίς,
Κάποιοι μένουν περισσότερο,
Κάποια ταξίδια φαίνονται σύντομα.

Και κάθε ψυχή έχει γνωρίσει τη θλίψη
Απέραντου πόνου.

Τα δάκρυα της μάνας,
Η σιωπή του πατέρα,
Μια άδεια καρέκλα,
Μια φωνή που λείπει.

Ο πόνος μας θυμίζει πόσο βαθιά
Χαρήκαμε κάποτε.

[Προ-Χορωδία]

Γιατί το βάθος κάθε αντίο
Αποκαλύπτει το βάθος κάθε γεια.

Και κάθε τέλος μας διδάσκει
Πόσο όμορφο ήταν να γνωρίζουμε.

[Χορωδία]

🌍 Ζούμε...

Και μετά φεύγουμε...

Μα η αγάπη μένει πίσω.

Σαν αστροφεγγιά που διασχίζει το σκοτάδι,
Σαν τραγούδια που ξεπερνούν τον χρόνο.

Ζούμε...

Και μετά φεύγουμε...

Μα τίποτα αγαπημένο δεν χάνεται.

Κάθε καρδιά που αγγίξαμε με καλοσύνη
Κουβαλάει ένα κομμάτι μας μακριά.

[Γέφυρα]

Ίσως η ζωή και ο θάνατος δεν είναι εχθροί.

Ίσως είναι δύο σελίδες
Στην ίδια αιώνια ιστορία.

Η μία μας διδάσκει πώς να ερχόμαστε.

Η άλλη μας διδάσκει πώς να αφήνουμε.

Και ανάμεσά τους...

Μας δίνεται η ευκαιρία

Να αγαπήσουμε.

Να χτίσουμε.

Να συγχωρήσουμε.

Να γίνουμε.

Να αφήσουμε τον κόσμο
Λίγο πιο φωτεινό απ' ότι τον βρήκαμε.

[Τελική Χορωδία]

🌍 Ζούμε...

Και μετά φεύγουμε...

Μα η αγάπη μένει πίσω.

Σαν κερί που ανάβει κεριά,
Χωρίς να χάνει το δικό του φως.

Ζούμε...

Και μετά φεύγουμε...

Μα τίποτα αγαπημένο δεν χάνεται.

Κάθε χαμόγελο που δώσαμε,
Κάθε βάρος που διασχίσαμε.

Κάθε όνειρο που ξυπνήσαμε,
Κάθε χέρι που κρατήσαμε γερά.

Ζει πέρα από το όριο της αναχώρησης...

Και μας κουβαλάει μαζί.

[Επίλογος – Χορωδία & Αποσβέση Πιάνου]

Μια μέρα...

Κάποιος θα πει το όνομά μας.

Κάποιος θα θυμηθεί το γέλιο μας.

Κάποιος θα διηγηθεί την ιστορία μας.

Και κάπου...

Σε μια ζωή που αγγίξαμε...

Ένα κομμάτι μας θα συνεχίσει να ζει.

Γιατί η αγάπη ποτέ δεν έμαθε να πεθαίνει.

Χμμμμ...