[Marathi] Live and Leave
by Swifin Echoes
Cinematic + Gospel + Afro Soul
Listen to "[Marathi] Live and Leave" by Swifin Echoes on Swifin Radio. Preview included; continued play is paid.
Lyrics
[Intro – पियानो, स्ट्रिंग्स, दूरवर कोरस] हम्म्म्म... आपण येतो एक श्वासासारखा... एक हृदयाची धडक... एक चमत्कार, जो कुणालाही समजत नाही... आणि एक दिवस... आपण जातो... तितक्याच गूढतेने. परंतु कदाचित... आपण खरोखर कधीच जात नाही. [Verse 1] या जगात येतो आपण उघड्या डोळ्यांनी, कुठे जाईल हा रस्ता, माहित नसतं. प्रेम शिकतो, स्वप्न पाहतो, जीवनाची सुंदरता शिकतो. क्षण जमवतो, हास्य गोळा करतो, कथा बनवतो, ज्या आपल्या असतात. परंतु कुणीही कायम ठेवू शकत नाही ज्या गोष्टी आपल्याला वाटल्या आपल्या. [Pre-Chorus] नदी वाहत राहते, ऋतू येतात आणि जातात, परंतु प्रेम मागे ठसे ठेवते, आणि आपण सोडल्यावरही टिकते. [Chorus] 🌍 आपण जगतो... आणि मग जातो... परंतु प्रेम मागे राहते. पाण्यावर सूर्यप्रकाशासारखे, मनातल्या आठवणी सारखे. आपण जगतो... आणि मग जातो... तरी प्रेम हरवत नाही. प्रत्येक हृदय, ज्याला आपण प्रेमाने स्पर्श केला, त्यातला एक तुकडा आपल्यासोबत जातो. [Verse 2] काही लवकर जातात, काही जास्त काळ राहतात, काही प्रवास खूप लहान वाटतात. आणि प्रत्येक आत्म्याने दुःख अनुभवले अपरिमित शोकाचे. आईचे अश्रू, वडिलांचे मौन, रिकामी खुर्ची, गहाळ आवाज. दु:ख आपल्याला आठवण करून देते किती आनंद घेतला होता. [Pre-Chorus] कारण प्रत्येक निरोपाचा खोळंबा प्रत्येक भेटीची खोळंबा उघडतो. आणि प्रत्येक शेवट आपल्याला शिकवतो किती सुंदर होते माहित असणे. [Chorus] 🌍 आपण जगतो... आणि मग जातो... परंतु प्रेम मागे राहते. ताऱ्यांचा प्रकाश अंधारात पसरतो तसा, गाण्यांसारखे जे वेळेच्या पलीकडे टिकतात. आपण जगतो... आणि मग जातो... तरी प्रेम हरवत नाही. प्रत्येक हृदय, ज्याला आपण प्रेमाने स्पर्श केला, त्यातला एक तुकडा आपल्यासोबत जातो. [Bridge] कदाचित जीवन आणि मृत्यू शत्रू नाहीत. कदाचित ते दोन पृष्ठे आहेत त्या एका अनंत कथेत. एक आपल्याला येण्याची शिकवण देते. दुसरे आपल्याला सोडण्याची शिकवण देते. आणि त्यांच्या दरम्यान... आपल्याला संधी मिळते प्रेम करण्याची. घडवण्याची. क्षम करण्याची. होण्याची. जगाला थोडं उजळ करण्याची जसं आपण ते सापडलं तसं. [Final Chorus] 🌍 आपण जगतो... आणि मग जातो... परंतु प्रेम मागे राहते. मेणबत्ती मेणबत्तीला उजळते तशी, आपला प्रकाश न गमावता. आपण जगतो... आणि मग जातो... तरी प्रेम हरवत नाही. प्रत्येक हास्य, जे दुसऱ्याला दिले, प्रत्येक ओझं, जे आपण पार केले. प्रत्येक स्वप्न, जे आपण जागृत केले, प्रत्येक हात, ज्याला आपण मजबूत धरले. ते जाण्याच्या काठावर पार करतात... आणि आपल्याला पुढे नेतात. [Outro – कोरस आणि पियानो फेड] एक दिवस... कोणी तरी आपले नाव बोलेल. कोणी तरी आपली हसण्याची आठवण काढेल. कोणी तरी आपली कथा सांगेल. आणि कुठेतरी... ज्या जीवनाला आपण स्पर्श केला... आपला एक भाग अजूनही जिवंत असेल. कारण प्रेम कधीही मरायचं शिकत नाही. हम्म्म्म...